‘Disiplina’ ang kailangan

 HINAHANAP-HANAP na ng matandang henerasyon ang salitang ito – disiplina.

Marami ang nagsasabi, ang kawalan ng disiplina, ang dahilan kung bakit lalong nalugmok sa kawalan ang ating bansa.

Dalawampu’t siyam na taon na ang nakararaan, nakaaninag tayo ng demokrasiya. Pero hindi pa sumasampa sa isang dekada, demokrasyang walang disiplina pala ang tinatahak ng mga bagong namumuno sa bansa.

Demokrasya na ang tanging natutuwa lamang ay ‘yung mga nakapuwesto o mga burukrata kapitalista, nasa mataas na antas o strata ng lipunan (naghaharing uri), mga asendero, military mafia at iba pang naambunan ng biyaya dahil umano sa ‘demokrasya.’

Sa hanay ng lehislatura, isinulong ng mga spoiled brat na mambabatas na makitid ang pang-unawa sa demokrasya ang Republic Act No. 9344 (An Act Establishing A Comprehensive Juvenile Justice and Welfare System, Creating the Juvenile Justice and Welfare Council Under the Department of Justice, Appropriating Funds Therefore and for Other Purposes.

Hindi nila alam mas mabilis pa mag-isip ang sindikato ng mga kriminal — ginamit sa criminal activities ang mga kabataang kalye na hindi nakapag-aaral at hindi nakakakain nang husto — kaya kapag nahuli sa pagnanakaw o pagtutulak ng shabu hindi nakakasuhan ng mga awtoridad. Ganito ang pagkilala ng marami sa atin sa salitang demokrasya. Malaya sa lahat. Malayang magnakaw sa kabang yaman ng bayan. Malayang pumatay, malayang manghalay, malayang mang-agrabyado ng kapwa, at kung ano-ano pang paggamit ng kalayaan para sa adbentaha ng kanilang interes.

Magtataka pa ba tayo kung bakit lugmok ang Filipinas? Kulelat na tayo sa mga bansang nagpatampok ng disiplina sa kanilang mamamayan at pamahalaan para maabot ang kaunlaran.