Mga maikling-maikling kwento: White Lily (Ika-19 labas)

May mga nagpaparamdam sa kanya na gustong-gusto siyang mai-take-out. Mayroon pang ang gusto agad ay maigarahe siya. Ang ilan, dinadaan siya sa pera-pera, parega-regalo at pagyayabang sa yaman. Ang kinasusuklaman niya ay ‘yung mga lalaking ibig siyang bitagin sa taglay na impluwensiya sa gobyerno.

Nag-shopping si Lily nang araw na iyon sa isang kilalang mall sa Greenhills.

Namili siya roon ng mga personal na gamit. Cellphone, laptop at mga produktong pampaganda. Bago umuwi, dumaan muna siya sa isang bookstore. Binayaran niya sa kahera roon ang ilang librong sinasabing best seller. Kasama pala sa mabentang aklat ang ilan sa mga isinulat ni Ross Rendez.

Hindi siya sumabay sa karamihan ng nag-aabang ng taksing masasakyan. Rush hour pa naman at walang dahilan para magmadali siya sa pag-uwi. Nagkape siya sa sikat na coffee shop sa bukana ng ground floor ng mall. Doon niya binasa ang isa sa mga akda ng kinagigiliwan niyang writer. Minsan pa siyang napahanga nito. At muling napukaw ang interes niya sa pagsusulat.

Nalaman ni Lily sa mga FB friends na may book launching si Ross Rendez sa darating na linggo. Sa pakikipag-chat niya sa isang nakasama noon sa pa-seminar-workshop nito ay ‘nami-miss’ na raw siya ng grupo ng mga ‘bagong dugo’ sa lara-ngan ng pagsusulat. Kesyo nawawala raw kasi siya sa sirkulasyon. Nagtatanong-tanong rin daw si Ross ng tungkol sa kanya. At “apple of the eyes ka ‘ata ni Sir Ross,” ang biro ng ka-chat niya sa FB.

Dumalo siya sa book launching ni Ross Rendez. Tulad nang dati, nagpuntahan doon ang mga tagahanga at disipulo nito sa lara-ngan ng literatura. Nagkaroon ng book signing. Pinapirmahan niya sa binatang manunulat ang aklat na binili niya sa isang book store sa Greenhills.Pagkatapos niyon, nakipagkapihan siya sa mga naroroon. Nakipagchika-chikahan siya. Doon niya narinig ang mga bulong bulungan ‘yun:

“Going forty na si Sir Ross pero binata pa rin…”

“Pero tingin ko’y indi naman siya ang tipo ng lalaking pumipilantik ang mga daliri sa pagsasalita…” (Itutuloy

 

ni REY ATALIA