Sa Ibabaw ng Lahat… Pag-ibig (Part 8)

NATAGPUAN NI LEO ANG BAHAY NINA GIA

Idinahilan na ide-deliver niya ang painting kaya hiningi niya ang address ng dalaga. Hindi naman ipinagdamot ng sekyu ang lugar na inuuwian nito. At ‘di naman iyon kalayuan mula roon.

Mabilisan niyang pinaarangakada ang minamanehong kotse. Ilang minuto lang siyang nagbiyahe at natunton na agad niya ang tirahan ng pamilya ni Gia. Maliit at lumang bahay ang kinatok niya. Pamaya-maya’y pinagbuksan siya ng pinto ng isang babae.

“Sino’ng hanap mo?” bungad nito na iniharang ang sarili sa iniawang na pintuan.

Nagbigay-galang muna siya sa pagbati ng “Magandang gabi po” sa babae na magsising-kwenta na marahil ang edad.

“S-si Gia po…” aniya sa pagbabantulot.

Napansin niya ang pag-asim ng mukha ng kanyang kaharap.

“Sino ka?” anito sa magaspang na tono.

Dali-daling ipinakita ng binata ang dala-dalang larawan ng dalaga.

“Kaibigan po ako ni Gia…” sabi niya sa pagpipresinta ng painting sa babae na mapanuri ang malilikot na mga mata.

“Gia…” ang isinigaw nito sa paglingon sa sala ng kabahayan.

“Bakit po, Mommy?” ang sagot ng dalagang tinawag sa pangalan.

Tama ang hula ni Leo na nanay nga ni Gia ang kaharap niya.

“Pumarine ka…” utos ng ina sa anak na da-laga. “May bisita ka.”

Nasorpresa si Gia sa biglaan niyang pagsulpot. Natigilan sa kinatatayuan. Siya ang humakbang papasok sa sala ng bahay. Iniabot niya ang dala-dalang painting na tinanggap naman nito, nakamulagat pa rin ang mga mata at nagmistulang isang pipi.

“Magustuhan mo sana ‘yan…” basag niya sa katahimikan.

Mahinang tango ang isinagot sa kanya ng dalaga. Kahit pabalat-bungang pagpapasalamat ay wala. At ni hindi man lang nito pinag-ukulan nang totohanang pansin ang kanyang trabaho na pinagpuyatan niya sa magdamag. Nanlumo siya. ‘Di lamang nasugatan ang kanyang damdamin, kundi pag-insulto na rin iyon sa tulad niyang isang artist.

Nailang siya sa malakas na pag-ehem-ehem ng nanay ni Gia. Nasakyan agad niya ang kahulugan niyon sa naging reaksiyon ng dalaga.

(Itutuloy

ni Rey Atalia