PADAYON
ni Teddy Brul
SA PANGKALAHATAN, ang fuel marking program ay isang mahalagang hakbang ng pamahalaan upang mapigilan ang fuel smuggling, mapataas ang koleksiyon ng buwis, at mapangalagaan ang kita ng estado. Sa mga nakalipas na taon, napatunayan nitong nakatutulong sa pagpapatupad ng batas at sa pagpapalakas ng kakayahan ng gobyerno na pondohan ang mahahalagang serbisyo publiko.
Dahil dito, nararapat kilalanin ang naging ambag ng programa. Ngunit kasabay ng pagkilala ay ang tungkulin na tiyakin na ang bawat sangkap na idinadagdag sa pambansang suplay ng gasolina at diesel ay ligtas para sa tao at sa kapaligiran.
Ayon sa mga ulat, pinag-aaralan ng pamahalaan ang pagpapalawig ng fuel marking program sa pamamagitan ng panibagong pangmatagalang kasunduan. Kung magkakaroon man ng panibagong kontrata, ito ang pinakamainam na pagkakataon upang magsagawa muna ng isang komprehensibo at independiyenteng pagsusuri sa kaligtasan ng fuel marker na kasalukuyang ginagamit.
Hindi ito usapin ng pagtutol sa fuel marking. Sa halip, ito ay usapin ng mabuting pamamahala, pananagutan, at pag-iingat. Ang tanong ay simple ngunit mahalaga: Napatunayan na ba, sa pamamagitan ng isang independiyente at siyentipikong pagsusuri, na ang fuel marker na inihahalo sa ating pambansang suplay ng gasolina ay ganap na ligtas para sa mamamayan at sa kalikasan?
Sa ibang bansa, partikular sa Kenya, lumitaw kamakailan ang mga usaping may kaugnayan sa fuel marker na ginagamit doon. Dahil sa mga pangambang inilahad ng isang independiyenteng consumer rights organization, nanawagan sila ng masusing imbestigasyon at hiwalay na pagsusuring siyentipiko hinggil sa posibleng epekto nito sa kalusugan at kapaligiran.
Hindi nangangahulugan na pareho rin ang sitwasyon sa Filipinas. Gayonman, ang mga ganitong pangyayari ay sapat na dahilan upang maging mas maingat ang ating pamahalaan. Ang mga katanungang ibinabangon sa ibang bansa ay nararapat lamang na magsilbing paalala na ang kaligtasan ng publiko ay hindi dapat ipagpalagay—ito ay dapat mapatunayan sa pamamagitan ng malinaw at mapagkakatiwalaang ebidensiya.
Makabubuting pangunahan ng gobyerno ang isang independiyenteng pagsusuri sa pamamagitan ng mga kinikilalang internasyonal na laboratoryo at mga lokal na institusyong pang-agham. Dapat din suriin hindi lamang ang fuel marker mismo kundi maging ang anumang emisyong nalilikha sa aktuwal na paggamit nito, upang matiyak na walang pangmatagalang epekto sa kalusugan at kapaligiran.
Higit sa lahat, mahalagang isapubliko ang magiging resulta ng pagsusuri. Ang ganitong antas ng transparency ay magpapalakas ng tiwala ng publiko at magbibigay ng pagkakataon sa mga independiyenteng siyentipiko na masuri rin ang mga natuklasan, na siyang magpapatibay sa kredibilidad ng buong proseso.
Kung mapatutunayang ligtas ang fuel marker, lalo lamang nitong patitibayin ang kredibilidad ng programa at magiging matibay na batayan para sa pagpapatuloy nito. Kung mayroon namang matukoy na kakulangan, magkakaroon ng pagkakataon ang pamahalaan na agad itong maitama bago pumasok sa panibagong pangmatagalang kasunduan.
Sa mga usaping may kinalaman sa kalusugan ng mamamayan at sa pangangalaga sa kapaligiran, ang siyentipikong ebidensiya ang dapat maging gabay. Ang pagtiyak sa kaligtasan ay hindi hadlang sa pagpapatuloy ng isang mahusay na programa—ito ang pinakamabisang paraan upang lalo itong maging kapani-paniwala at mapagkakatiwalaan ng sambayanan.
Ayon sa mga ulat na lumabas sa ilang pangunahing pahayagan, kasalukuyang pinag-uusapan ng Department of Finance (DOF) ang isang iminungkahing ₱13.4-bilyong extension ng Fuel Marking Program kasama ang Swiss firm na SICPA SA. Bago pumasok ang pamahalaan sa panibagong pangmatagalang kasunduan, makabubuting matiyak muna sa publiko na ang fuel marker na ginagamit sa programa ay sumailalim sa isang komprehensibo, independiyente, at siyentipikong pagsusuri sa kaligtasan.
Ang ganitong hakbang ay hindi upang hadlangan ang programa, kundi upang higit pang mapagtibay ang tiwala ng mamamayan at matiyak na ang bawat pondong inilalaan ng gobyerno ay nakabatay sa malinaw na ebidensiya at pinakamataas na pamantayan ng pampublikong pananagutan.
“Ensuring safety is not a barrier to good governance—it is the surest way to build public trust and strengthen the credibility of every government program.” — Padayon
HATAW! D'yaryo ng Bayan hatawtabloid.com